De Kaagtijgers in de Kaagrace van 2009.



13 juni vond de 3e Kaagrace plaats. Dit is de voortzetting van het vroegere "sloeproeien in de Kaagweek" dat in vorige jaren plaats vond op de eerste dag van de Kaagweek. De tekst van deze special wordt gevormd door het verslag "vanuit de Voorbijganger"


Wie heeft er geen zin in ???


Kaagrace 2009, wie heeft er geen zin in!!!……

Deze keer mag ik, als de zus van, het verslag schrijven omdat Hester heerlijk aan het logeren is op het strand van Noordwijk en daar hebben ze geen water, gas en elektriciteit en dan kan je niet typen.

Als ik 's morgens wakker wordt zie ik een scherpe lichtstraal langs het gordijn schijnen, nee hè hij schijnt nu al. De voorspelling was dat het eerst nog bewolkt zou zijn, maar dat gaat niet gebeuren. Het is stralend weer en de blaadjes aan de bomen hangen er doodstil bij. Hier zou iedereen blij mee zijn, iedereen behalve ik. Die hete zon op je bezweette bolletje is voor mij 'n ramp, ik kan er gewoon niet tegen. Maar geen gezeur, we gaan er vandaag voor. We gaan knallen. Ik prop wat brood met veel moeite naar binnen en Ben geeft weer eens aan dat ik allang had moeten stoppen. Daar wil ik natuurlijk niets van weten al denk ik in mijn binnenste binnen, had ik maar naar hem geluisterd. Dat heb ik niet gedaan dus ik pak mijn spullen bij elkaar en ga met de fiets Wilma ophalen die er al helemaal klaar voor staat.

Gelukkig is het nog te vroeg om het pontje te nemen en kunnen we ff lekker 10 km fietsen, heerlijk die zon en die frisse lucht.

Wat ons direct opvalt bij aankomst is dat mijn zusje er nog niet is, wat zou er aan de hand zijn??? Marco en Hester zijn met de Tijgermini gekomen en die gaat niet zo hard.

Tijgermini


Heel blij zijn we op deze zaterdag met onze Frans, wat is het toch 'n kanjer. Al voor dat er ook maar iemand koffie heeft, zitten de Tijgers al aan één van Frans' heerlijke drankjes. Doping, doping galmt het in het rond. Jaloers zeker. Na ruim een half uur zie ik dat het pontje gevuld wordt met dames in schitterende creaties, het zijn de laatste Tijgers in hun mooie outfit (nogmaals dank aan grote en kleine Ruud, Bert en onze stoere stuur Marco), eindelijk is iedereen er.

Als vanouds doen we ff gezellig tegen elkaar om vervolgens alleen nog maar met jezelf bezig te zijn. Behalve Wilma, die maakt nog wat fotootjes voor de site.

Fotootje


Het is fijn om te zien dat onze fans er ook weer zijn, Ruud en Ton varen mee met goed gevulde boten. We hebben er 'n nieuwe fan bij gekregen, het is Vanya Tanja van Oranja. Marjolein is wel 'n beetje bang dat Vanya achter Ed B in de broek aan zal gaan en heeft dus concurrentie. Maar Vanya haar benen zijn helaas niet zolang als die van Lein,die zijn echt lang.

long leggs


Voor Vanya is er maar één man en dat is Ruud en dat is dan weer jammer voor Hester. Moet ze haar mannetje delen met 'n knappe, blonde altijd vrolijke slanke teef.

Vanya


Kom op meiden we gaan naar de boot, het gaat gebeuren!! We starten om 11 uur en zijn nog lang niet klaar, geen inroeien dus. Nog 1 minuut voor de start!! Wat ben ik zenuwachtig , ik wil zo graag winnen maar het veld is sterk, heel sterk. 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 GO!!! En daar gaan we, met lange krachtige slagen gaan we op pad.

Het is doodstil in de boot, iedereen weet wat te doen en dat is roeien, heel hard roeien.

.

hard roeien


Dolly


De Karakter ligt vlak naast ons en we roeien langzaam bij ze weg. Waar ik al bang voor was gebeurt al snel, de hitte slaat toe en mijn hoofd staat al op knallen, zeker toch veel water in m'n kop dat snel gaat koken. Het is niet anders Miek, je moet door kom op. We roeien richting de ringvaart en zien de Karakter gevaarlijk dichterbij komen, bij van Lent voor gebeurt het. We worden nu al ingehaald, wat 'n domper.

Karakter


Die meiden roeien echt hard. Je voelt het gelijk in de boot inzakken, maar iedereen weet zichzelf weer te herpakken en we gaan door. Marco staat op scherp en blijft ons op jagen. Ineens hoor ik achter me iets wat ik meestal zelf doe ( Paula zegt: Sorry meiden het gaat echt niet meer) en ze haalt haar riem uit het water, neeeeeee wat is er aan de hand. Het is haar rug hoor ik later en ze had 'n spierverslapper geslikt tegen de pijn. Paula had er helaas niet bij nagedacht dat dan ook je roeispieren ( dat zijn die verdikkingen op onze lichamen waar anderen van denken dat het vet is) ook verslappen. Maar ik moet zeggen dat ook Paula niet heeft opgegeven en tot het eind is door gegaan.

wat ruischt daar in het struikgewas


vechten


De Vecht met onze vriend Dirk kwam ineens wel heel snel dichterbij en haalde ons zelfs in, hoe is het mogelijk. Ik moet toegeven dat mijn gedachte op dat moment was: als zij ons ook nog inhalen en Paula redt het niet, dan kunnen bij het passeren van de Soos gewoon stoppen. Achteraf hoorde ik van Hester dat ze hetzelfde had gedacht. Maar weer jut ik mezelf op, die Vecht komt er echt niet voorbij. Al moet ik het alleen doen. Het wordt 'n pittige strijd, die we allemaal niet op willen geven en zij ook niet (helaas). Op die momenten hoop ik altijd dat mijn riem breekt, de boot zinkt, ik eruit val of desnoods flauw val. Maar dat gebeurde natuurlijk allemaal niet en ik moest dus door. En de Tijgers die gaan nooit verloren (knoop dat in je oren) en geven niet op.

tijgers gaan nooit verloren


Bluffers aan de slag


Uiteindelijk kunnen we 'n stukje bij ze weg roeien en de finish komt in zicht (voor Marco dan) En als de Tijgers dat in de gaten hebben is er ineens toch weer die Tijgerpower en zit er toch nog kracht in de boot, al gaat het niet helemaal gelijk meer. En dan is daar het eindsignaal, we zijn binnen. Maar we hebben natuurlijk allang aan Marco zijn gezicht gezien (dat ga je herkennen na 6 jaar) dat het echt niet goed is gegaan. Hij denkt dat de Karakter 1e is, ze hebben hard geroeid dus dan mag het. We gooien wat plenzen water over ons heen om weer 'n beetje bij te komen,

finish


Willie heeft natuurlijk weer voor onze Dropshot gezorgd. En al zingend roeien we naar de haven, want zingen dat kunnen we gelukkig nog wel (beetje vals maar dat mag de pret niet drukken). Ruud is ook weer in zicht, hij heeft goed afstand weten te houden tijdens de race (was niet moeilijk, we gingen niet zo hard) Ik zie mijn Ben ook weer gelukkig en onze zus Els en haar meiden zijn er ook bij en niet te vergeten Heidi die mooie foto's heeft gemaakt en Marco aan ons uitleent, allemaal super verwent door Ruud en zijn cateringmand.

cateringmand van ruud


Het is nu de beurt aan de mannen, die moeten 18 km roeien en het is nog warmer geworden. Het zijn ook de mix-teams die nu aan het werk moeten. Onze reserve stuurman Ton

stuurman Ton


en Jacqueline (toekomstige Tijger??)

Jacqueline


mooooi


hollandser kan het niet


aflorian hi


actie?


hebben tussen de andere Kaagroeiers plaatsgenomen, succes. We hebben allemaal onze roeivriendjes ook succes gewenst, helaas hebben we daar niet veel tijd voor. Dat komt omdat onze SuperFrans ons weer erg aan het verwennen is, niet dat we dat erg vinden natuurlijk. Je besteld één rosé en je krijgt 'n hele fles en ook nog een fles witte wijn, je ziet die mensen denken naast je aan de bar. Frans heeft ons echt de hele dag lopen verwennen, veel te gek. Wie wordt er nou omgeroepen als haar patat klaar staat, ik dus. Dat is Frans, altijd in voor een dolletje. Ook Gerda van de Ambiorix weet daar nu alles van, zij krijgt 'n wel hele mooie vegetarische creatie van Frans.

vegetarische creatie


Marco krijgt ook niet veel rust, hij moet alweer weg om foto's te maken van de mannen. Hij zegt dat hij is gevraagd door de organisatie, dat is niet helemaal waar. De foto's van Rolie, Geer, Ed B in de broek, enz. gaan natuurlijk in onze plakboeken. Wat een lichamen, heerlijk.

plakboekmannen


Monique gaat ook mee met de rubberboot en neemt haar eigen drinkfles mee.

drinkfles Mo


Mo toch, dit kennen we helemaal niet van je.

We zitten ff lekker bij Ruud en Hester op de boot te relaxen en bij te kletsen, Tove geeft Hester en mij nog even een stevige massage. Als de mannen weer terug komen van hun race, mengen we ons weer tussen het publiek en zitten heerlijk in het zonnetje. Nu ben ik er wel blij mee. De BBQ's branden volop en de Tijgers gaan ook aan de slag om iedereen van 'n heerlijke maaltijd te voorzien en het is nog gezellig ook.

BBQ


BBQ


De muziek is ook heerlijk, van dansen komt er niet zoveel maar als Ed ons Tijgerlied in gaat zetten zingen we uit volle borst mee.

Ed


zingende tijgers


We roeien dan misschien niet meer het snelst van iedereen, we blijven natuurlijk wel ons best doen om op te vallen, je moet toch wat. De prijsuitreiking volgt en waar we al bang voor waren wordt waarheid, we hebben niet gewonnen. We zijn 3e bij de Kromhout (en hebben daar ook 'n schitterende beker voor gekregen, Frans ook weer blij) en 4e in de hoofdklasse en 6e algemeen. Dat is echt slecht en we hebben nog wel 2min sneller gevaren dan vorig jaar. Het is niet anders, maar we geven niet op!!

Het was nog lang onrustig bij de Kaagsoos.

vrienden


We willen iedereen bedanken die ons weer hebben gesteund en met name Marco (onze heerlijke, stoere en nooit opgevende stuurman)

onze stuur


Frans (onze persoonlijke cateraar)

onze stuur


en Ruud (eigenlijk van Hester, maar ook een beetje onze verzorger)

onze stuur


Mieke


De volledige uitslag is te vinden op de site van www.kaagrace.nl


Terug naar de Specials- en Archiefpagina van de Kaagtijgers.

Terug naar de Hoofdpagina van de Kaagtijgers.

Gebruik deze link als u deze site "www.kaagtijgers.nl" van voren af aan (met navigatiemenu) opnieuw wilt laden.
Use this link if you entered this page via a searchmachine and you wish to load this site "www.kaagtijgers.nl" with navigation menu.