De 12 mijl van Hindeloopen op zaterdag 21 juni 2008.



LOSERS…...


LOEHOESERS…..

Na ons succes in de Zaan uitvoerig gevierd te hebben werd het weer eens tijd om serieus te gaan trainen. Marco moest voor zijn werk naar Amerika dus werd er een beroep gedaan op onze reserve stuurmannen Rijnder en Ton. Tijdens de trainingen werd de nadruk gelegd op de gelijke inpik want daar schort het nog weleens aan bij de tijgers.

Er werden zoals wij dat zeggen lange rondjes geroeid en natuurlijk werden onze inspanningen zoals altijd beloond met een paar roseetjes op de soos. Elke week genieten we daar allemaal van en dat willen we echt niet missen! De zeilers hebben op die avond altijd wedstrijden en daarna komen we gezellig bij elkaar. De zeilavonden worden iedere week door iemand anders gesponsord, zo hebben we een haring avond, augurken avond, potenavond (kippen) en ga zo maar door. Onze stuur Marco sponsort ook elk jaar zo’n avond, vorig jaar was dat met pioenrozen en dit jaar zou hij dat doen met zijn eigen geslingerde honing.

Het was alleen een beetje jammer dat Marco dit wel aan de wedstrijdleiding had doorgegeven maar niet aan ons. Toen wij dit hoorden vroegen wij ons terecht af (Marco is soms wat vergeetachtig…) of Marco de potjes al had gemaakt. Hij zou pas op de woensdag van de wedstrijd terug komen van zijn vakantie dus hebben wij het hem per SMS toch nog maar even gevraagd. We hoorden niets van hem tot hij mij een dag van te voren belde dat de potjes honing klaar stonden bij hem op de zaak maar of ik dan nog iets leuks met de potjes wilde doen. Tsja wat doe je dan? Onze stuurman helpen natuurlijk dus Miek en ik zijn de potjes gaan halen en die werden netjes achter in de auto gezet door Marco’s vader. Ik had verzonnen dat ik de potjes ging beplakken met tijgerstof dus hup aan de slag! Toen ik de 1e krat uit de auto haalde was er nog niets aan de hand maar met de 2e ging er toch wat mis in mijn ruggetje…. Het krat was gewoon te zwaar en het schoot in mijn rug.

De potjes moesten toch af en het beplakken kon beginnen. Ik moet zeggen dat 100 potjes met stof beplakken toch wel veel meer werk was dan dat ik gedacht had maar het resultaat was erg leuk en de potjes TIGERHONEY konden mee naar de soos. Helaas kon ik zelf niet mee want mijn rug deed toch wel veel pijn en ik wilde het niet riskeren dat ik zaterdag niet mee kon roeien in Hylpen dus liet ik de training maar lopen.

21Juni de dag van de wedstrijd. We vertrekken om 8.00 uur vol goede moed en ik met toch nog wel wat last van de rug naar Hylpen. We roeien natuurlijk in het oranje vandaag omdat ’s avonds het nederlands elftal de kwart finale speelt.

Na een slechte week was het vandaag prima weer, een zonnetje en weinig wind. Dat is natuurlijk heel fijn want roeien op het IJsselmeer met veel wind is een drama en héél zwaar dus we hebben geluk. Essie, Lein, Mieke, Maaike en ik rijden samen naar Hylpen en de rest rijdt met Marco mee.

Daar aangekomen parkeren we de auto op de dijk en we waren de auto nog niet uit of er komt een dolle Fries uit zijn huisje gestoven. Hij schreeuwt ons toe dat we de auto daar niet neer mogen zetten. Lein zegt tegen de man dat we geen parkeerverbod gezien hadden en toen ging de Fries helemaal los. Ik weet niet of Essie’s hippe slee deze agressie bij hem oproept of omdat we uit het westen komen maar hij was niet meer te stoppen. Hij schreeuwt dat hij hier al 34 jaar woont en dat hij dus heel goed weet waar je niet mag parkeren. Vol verbazing kijk ik de man aan en vraag hem of hij misschien met het verkeerde been uit bed is gestapt. Fout, fout, fout natuurlijk want nu is de beer uit Hylpen echt door het dolle. Essie is maar gauw haar auto gaan verzetten en Miek en Maaike houden zich afzijdig dus de aanval is nu op Lein en mij gericht, we lopen maar door want hier hebben we natuurlijk geen zin in maar als ik omkijk zien we de man achter ons aankomen. K…wijven dit en K…wijven dat het houdt niet op. Ik vraag aan Lein of we niet moeten gaan rennen want de man is echt zó boos maar Lein zegt niet bang te zijn nu ze tegenwoordig op boksen zit…hihi. Bij het Foecke nemen we maar afscheid van de man met “oant moarn” en ok dat hadden we misschien beter niet kunnen zeggen maar hij lokte het ook zelf een beetje uit met zijn gedrag. Ik zeg welkom in Hylpen!! Van mijn grote wijze zus krijgen Lein en ik ook nog eens op ons donder voor ons gedrag het moet niet gekker worden haha.

Na ons onderonsje is het tijd voor de voorbereiding. Renaatje smeert mij nog even lekker in met hoe kan het ook anders tijgerbalsam natuurlijk. Er wordt flink wat water gedronken want het is warm en benauwd en de lange broeken gaan uit. We starten als laatste damesboot met de Kaag 1 één minuut voor ons. Vlak voor de start brengen we een groet uit aan het publiek en de race kan beginnen. We vertrekken met een goede snelheid maar als we de haven uitgaan wordt het tempo al gauw minder.

De Kaagse Bluf lekker op weg



Mijn riem schiet telkens naar buiten en het doet mij teveel pijn om hem 20 km lang naar binnen te trekken dus besluit ik om een stukje tuinslang, door ons de piemelaar genoemd, om mijn dol te doen. Marco helpt me daar gelukkig mee maar na een paar slagen merk ik dat het een verkeerde beslissing is want mijn riem zit muur en muurvast met de dol helemaal aan het uiteinde van het leertje waardoor het nog veel zwaarder wordt.De wanhoop slaat bij mij toe want dit kost me zoveel kracht en doet zo’n pijn aan mijn rug wat nu? Ik besluit toch de piemelaar er maar weer af te trekken maar dat gaat natuurlijk niet .Marco komt woest naar voren en trek in éen ruk de piemelaar eruit gooit hem inhet water en schreeuwt dat ik op moet houden met zeuren en nu moet gaan roeien. Hij heeft natuurlijk gelijk want ik haal de hele concentratie uit de boot en breng onrust maar ik heb gewoon teveel last van mijn rug. Ik voel de tranen branden en raak zelfs een beetje in paniek maar ik moet door want ik kan nu echt mijn team niet laten vallen. Mijn lieve slagmaatje Lein fluistert me in dat ik rustig moet blijven en dat helpt gelukkig

de meiden komen binnen



We blijven in het begin nog aardig achter de Kaag 1 maar ik zie al gauw aan Marco dat ze uitlopen en dat is niet leuk. We kennen onze stuur goed genoeg om te zien als het niet goed gaat, hij zal het nooit zeggen en blijft ons stimuleren maar je voelt het gewoon. De moed zakt ons in de schoenen. De boot loopt gewoon totaal niet bakboord pikt constant ongelijk in, ikzelf ben ook op halve kracht aan het roeien dus het gaat niet lukken. Na stavoren proberen we nog wat boten in te halen en dat lukt maar bij het keerpunt al hadden we zelf gezien dat de Kaag 1 te ver bij ons vandaan was om nog in te kunnen halen. We gooien vlak voor de haven nog de allerlaatste krachten eruit om nog wat secondjes te pikken maar helaas was dat bij lange na niet genoeg. De tijgers hebben deze nederlaag aan zichzelf te danken want we hebben gewoon niet hard genoeg geroeid!

Onze binnenkomst in de haven.



Teleurgesteld kijken we naar onze Rijnder die speciaal voor ons naar Hylpen was gekomen en hij bevestigde ons voorgevoel want we waren 3 minuten langzamer dan de kaag 1.

drukte bij het takelen



Na het takelen nemen we nog 1 drankje en dan gaan we naar huis om naar niets van het voetballen te hoeven missen maar helaas was dat ook al niet veel soeps. Het was een slechte dag voor de kleur oranje het was een dag vol met losers!!! De kaagrace beloofd weer een spannende race te worden, ben benieuwd….

vertier in de haven



We waren vandaag zesde overall en 2e in het whalerklassement

Voor meer informatie over de 12 mijl van Hindeloopen is er de website van de organisatie: www.roeicommissiehylpen.nl.

Terug naar de Specials- en Archiefpagina van de Kaagtijgers.

Terug naar de Hoofdpagina van de Kaagtijgers.

Gebruik deze link als u deze site "www.kaagtijgers.nl" van voren af aan (met navigatiemenu) opnieuw wilt laden.
Use this link if you entered this page via a searchmachine and you wish to load this site "www.kaagtijgers.nl" with navigation menu.