Kaagtijgers in de HT-roeirace van 2006


Op 26 mei roeiden Kaagtijgers Hester, Mieke, Monique, Mijntje, Renate en Wilma de HT-roeirace van 2006 in de Katowice, gestuurd door Marco. De special is deze keer rechtstreeks gebaseerd op het verslag door de schrijftijger "vanuit de Katowice".



DE FINISH OVER…….

Affiche

Na de vreselijke HT van vorig jaar had ik me stellig voorgenomen nooit maar dan ook nooit meer deze race te roeien. Maar wat schetst mijn verbazing, ik ben gewoon weer in de berenboot de Katowice geplaatst om de HT nog maar eens te roeien. Duidelijk geef ik de meiden mijn antwoord: NEE IK DOE NIET MEE!!! Waarop Mieke, Wilma en Renaat weer antwoorden; OK als jij niet meedoet dan gaan wij ook niet. Hoezo chantage?

Dom en blond als ik ben laat ik me toch maar weer overhalen want ik kan mijn tijgervriendinnetjes natuurlijk niet laten vallen toch? Zaterdagmorgen 26 mei. Om 5.00uur besluit ik er maar uit te gaan want slapen doe ik toch niet meer…brood smeren, energiedrankjes in de tas, lange broek, korte broek, jacks, sweaters, shirts, sokken, ondergoed, schoenen, mijn God het lijkt wel of ik een week wegga.

Tassen in de auto, weer terug lippenstiftje vergeten (je weet maar nooit wie je tegenkomt…hihi) op naar de haven waar HT Willie ook al staat de wachten. Het valt ons altijd op dat wij de enigen zijn die altijd op tijd zijn, maar goed dat geeft ons weer de tijd om te constateren dat er geen riemen in de boot liggen. We bespreken even om het zo te laten want zonder riemen geen HT maar sportief als we zijn hebben we het toch maar tegen Marco gezegd.

OK boot achter de auto, HT tijgers erin en rijden maar….. of toch niet? Normaal hebben we de lichte whaler erachter hangen en dat gaat prima maar de Katowice is toch uit zwaarder hout gesneden want we hangen met de achterkant bijna op de grond. Alle beautycases tassen, koffers en tijgers even overladen naar de andere auto en dan gaan we echt op pad.


Onderweg doen we nog even een bakkie ...


Onderweg doen we nog even een bakkie en rond een uur of negen komen we in Harlingen aan. Marco en Renate gaan takelen en Miek, Wilma en ik gaan een plekje voor de auto zoeken en met recht zoeken want er is nergens plaats. Mieke wordt steeds zenuwachtiger dat we het niet gaan redden op tijd bij de start te komen. Willie en ik zeggen haar dat als we te laat komen er niets aan te doen is en we het volgend jaar dan weer gaan proberen. Mieke wordt hier wat hysterisch van dus houden we ons verder maar stil… Natuurlijk waren we wel op tijd en konden we gauw in ons sloepje stappen.

Mijntje en Monique waren er al dus het installeren in de sloep kon beginnen. Handen tapen, mandjes met proviand vullen etc, etc.. Marco is er klaar voor, hij ziet er vastberaden uit ”dit jaar gaan we het redden tijgers!” en aan zijn ogen zie ik dat hij het meent.

Let op de leidsels van de stuurman!


Op naar de start 10.30 uur, daar gaan we op reis naar Terschelling. Alle berenbootjes starten tegelijk. Ik zie de mensen vanaf de kant vol medelijden kijken naar ons kijken ze kunnen het volgens mij niet geloven dat ook deze sloepjes de overtocht gaan maken. Zelf kan ik het ook niet geloven maar we gaan het toch doen. Tussen alle kleine sloepen zit één grote zware herensloep, de mannen balen er volgens mij van dat ze tussen de vrouwen in de kleine bootjes moeten starten maar het is niet anders. Hun vrouwen zingen ze toe vanaf een volgboot en dat vinden ze leuk maar als de dames naar hun gaan roepen: KOEKJE ERBIJ? wordt dat wat minder gewaardeerd.

... we gaan roeien om de overkant te halen ...


We hebben met elkaar afgesproken dat we gaan roeien om de overkant te halen en niet om eventueel te winnen dus we doen het rustig aan. Helaas is Marco het alweer gauw vergeten en wil toch wat sloepjes voorbij totdat we op het roer van de Eli Vlessing uit Hindeloopen zitten waar onze tijger Paula aan uitgeleend is. Even aanzetten en ja hoor daar gaan we ook voorbij. Luid zingend begroeten we Paula en gaan dan weer door.

We denken amper vooruit te komen maar als we een boei passeren zien we hoe sterk de stroming is en hoe hard je vooruit gaat. Paula laten we ver achter ons en voor we genieten allemaal van het schouwspel dat we zien, tientallen sloepen en volgboten in een zwarte lucht komen naar ons toe. Toch duurt het zeker een uur voordat de eersten ons gaan inhalen, wat een spektakel dit kan je aan niemand uitleggen dit moet je meemaken. Sloepen met zingende mannen, sloepen met muziek, hele snelle sloepen, bekende sloepen alles komt ons voorbij, geweldig!! Ook zien we ons herenteam in de Gebr. van Amerongen aankomen en die gaan hard, héél hard! Voordat we het weten komen we bij het bekende Schuitengat en daar is het een chaos van sloepen.

Ik roei maar gewoon door en trek me nergens wat van aan totdat ik denk dat het echt niet goed met me gaat ik ben oververmoeid en ga rare dingen zien. Ik was toch aan het roeien op de Waddenzee waarom zie ik dan opeens een man in het water staan die vriendelijk naar me lacht? Oh God daar staat er nog één en nog één, ik moet er echt mee stoppen. Ik HT maagd die ik ben, die mannen staan daar om ons het diepste deel van het water te wijzen zegt Marco anders lopen we vast. En inderdaad voel ik de grond tegen mijn riem en ook onder de boot nu moeten we even door roeien om niet vast te lopen.

... en daar zag ik hem, de Brandaris ...


In de sliert van sloepen komen we Paula weer tegen zij hadden een iets gunstigere koers gevaren en waren weer op ons ingelopen. Ik draaide me om en daar zag ik hem, de Brandaris, Jippie we waren er bijna!! Helaas duurde dat natuurlijk veel langer dan ik hoopte en dat was een tegenvaller. Mijn handen gingen nu echt pijn doen van de talloze blaren en ik wist niet meer hoe ik mijn riem vast moest houden en het plan van Marco om toch voor de haven wat bootjes in te halen heb ik gelijk van de tafel geveegd, Gekkie!

... het moment waar we vier uur  lang naar uitgekeken hadden ...


Maar toen was daar toch het moment waar we vier uur lang naar uitgekeken hadden, de finish!!! Onbeschrijfelijk wat er dan door je heen gaat, honderden mensen stonden daar in de stromende regen de sloepen op te wachten. Er werd voor je geklapt, geschreeuwd en gezongen geweldig wat een een binnenkomst!!! Overal waar je maar kon kijken, op boten, aan de wal overal stonden de mensen je toe te juichen. Iedere sloep die binnen kwam of je nou eerste of laatste was het maakte niet uit het applaus was even hard. Al leek het voor mij net alsof het gejuich voor ons iets harder was want het was een super prestatie vond ik.

- 2 Video's! Klik op een van de beide eerste beeldjes om een video te starten -
Zet ook het geluid van de computer aan om de mensen aan de wal te horen!
Binnenkomst video 1, klik op eerste beeld om de video te starten Binnenkomst video 2, klik op eerste beeld om de video te starten

Ik zal nooit meer op kleine sloepen neerkijken vanuit onze snelle whaler want je moet echt ploeteren en bikkelen om deze zware sloepjes vooruit te krijgen. In de haven zoenen en knuffelen we elkaar en gaan lekker tussen de andere sloepen in de stromende regen genieten van een biertje. We haken dan aan voor een sleepje verderop in de haven en verlaten doodmoe maar zeer voldaan de Katowice. Dan een heerlijke warme douche, aankleden en weer opmaken voor de terugreis. De veerboot gaat pas om half zes dus dat geeft ons nog even de gelegenheid onder het genot van een biertje en een balletje de HT race door te spreken. Over één ding zijn we het eens, we hebben het gehaald en we doen het nooit meer!!

... In de haven zoenen en knuffelen we elkaar ...


Vandaag hebben we van Monique gehoord dat we twaalfde zijn geworden (bleek later veertiende te zijn) en daar mogen we best tevreden mee zijn denk ik. Als laatste wil ik Monique bedanken voor het lenen van haar sloep en Marco, onze lieve stoere stuurtijger, ontzettend bedankt dat je ons weer veilig over de finish hebt gebracht. Tijgers we did it!!!!

... en Marco, onze lieve stoere stuurtijger, ontzettend bedankt ...



Het was voor ons dit jaar, met de start kort na het Harlingse hoog water, veel beter te doen dan vorig jaar. Dat lijkt wel voor meer sloepen het geval want dit jaar hebben 129 sloepen de finish gehaald in plaats van enkele tientallen vorig jaar. Onze felicitaties gaan naar Trewes 3 die eerste werd, naar West Arvada die tweede werd en Octopus die derde werd.
Bij de heren werd ons Kaag-team in de Gebroeders van Amerongen officieel tiende maar qua prestatie eigenlijk 8e, net boven de Heeren XIV in de Rijp. Na de finish zijn ze teruggeroeid over de finishlijn en dat leverde een straf op van 3 Watt, dat doet echter niets af aan de feitelijke prestatie.


--> Met dank aan Marcel Kramer voor toezending van zijn roei-kraker "Van Harlingen naar Terschelling" als achtergrondmuziek, een betere versie hiervan is voor download beschikbaar op onze downloadpagina

Terug naar de Specials- en Archiefpagina van de Kaagtijgers.

Terug naar de Hoofdpagina van de Kaagtijgers.

Gebruik deze link als u deze site "www.kaagtijgers.nl" van voren af aan (met navigatiemenu) opnieuw wilt laden.
Use this link if you entered this page via a searchmachine and you wish to load this site "www.kaagtijgers.nl" with navigation menu.