Helse HT

Een van de Kaagtijgers schreef het volgende verslag "vanuit de Katowice"

Vrijdag 6 mei het is zover! Vandaag gaan we de race waar iedereen het altijd over heeft eindelijk roeien. Na een week van koolhydraten stapelen (dat vond ik niet zo moeilijk!) sta ik vroeg op en kijk naar buiten en zie de bomen heen en weer zwiepen. Snel weer de gordijnen dicht en open.... nee ik droom helaas niet, het waait echt vreselijk!!!!

Spullen gepakt zoals dat moest van onze ervaren HT roeister Monique, thermoshirts, jack,droge kleding in een waterdichte zak, druivensuiker, fruit, bammetjes en liters drinken. Hup de auto in met Ruud, Marco, Wilma en Renate.

Onderweg hoop ik dat de wind wat gaat liggen maar volgens onze stoere stuur hoeven we niet bang te zijn want alles komt goed. Als we in Harlingen aankomen en tegen de wind in kunnen hangen begin ik toch te twijfelen. Het wachten is op de "Katowice" onze sloep die we nog niet eerder hebben gezien. Daar komt die aan op een veerboot. Laat het niet waar zijn dat dat schattige,kleine sloepje de boot is die ons over de nu wel heel erg woelige baren naar Terschelling moet brengen?

Toch wel, de wind giert ons om de oren als we in onze berenboot stappen. Oh nee, geen verstelbare voetenbanken en ook geen voetenbanden. Gelukkig had Ruud banden en een boor meegenomen, onze redder in nood! Nou daar gaan we Wil en ik op slag (echt stoer van onze Wil!) even inroeien. In mijn hoofd zeg ik maar "nee Hes je bent niet bang, je kan het!". Nou, voor jullie informatie: IK SCHEET IN MIJN BROEK!!!

In de Katowice

De race is begonnen, daar gaan we de haven uit het bikkelen is begonnen. Af en toe hoor ik een gilletje en een klap van achteren als Renaat en Mijntje van hun plek worden geschoten maar we gaan door. We zien in de verte honderden sloepen en boten aankomen, een prachtig schouwspel, maar na een tijdje is bijna iedereen voorbij en zijn we op ons zelf aangewezen. De wind trekt nog meer aan, de golven worden hoger en stiekum ben ik toch een beetje blij dat de sloep zo klein is want nu voel ik toch marco zijn voeten over de mijne, hij beschermt me natuurlijk, of hij kon zijn voeten niet kwijt dat weet ik niet .....

Bij de vliestroom zien we een zeehond, echt heel leuk om eens wat anders te zien dan inhalende sloepen en water, water, water. Onderweg denk ik "wat schattig, hij zwemt met ons mee", wel een uur lang.......verdomme we roeien ons rot maar we liggen stil. Sterker nog volgens de kustwacht gingen we soms achteruit!!! De stroming is veel te sterk, de kustwacht takelt ons eruit.

Met knikkende knieen en tranen in de ogen moeten we het na 5 uur opgeven. Wat een enorme teleurstelling!!! De HT tijgers hebben het niet gered, geen fanfare voor ons op terschelling. Nee wij komen binnen op de boot van de kustwacht, echt niet leuk. IJskoud en doodmoe trekken we wat droogs aan en geven elkaar nog maar een knuffie. Marco is trots op ons zegt hij en dat geeft ons een wat beter gevoel.

Onderweg naar Terschelling zien we dat tientallen boten eruit gehaald worden. Hele stoere 8/10 persoons herensloepen en zelfs de snelle Yellow Fin. Er zijn +/- 90 sloepen die het niet gehaald hebben, gelukkig lag het niet aan ons maar aan de enorme sterke stroom waar we onmogelijk met deze kleine sloep tegen in konden roeien.

Mijntje, Monique, Mieke, Wilma en Renate, ik ben supertrots op onze prestatie. We hebben het niet gehaald maar we hebben gevochten tegen het water als tijgers en volgend jaar gaan we het halen!!!!! (ik weet alleen niet of ik kan....) Meiden bedankt het was een superervaring en de zwaarste HT ooit? Daar waren wij bij!!!!Marco bedankt voor 5 uur lang tellen en de rust in de boot: Jij was onze rots in de HT branding!

Hester

Terug naar de HT-special.

Gebruik deze link als u deze site "www.kaagtijgers.nl" van voren af aan (met navigatiemenu) opnieuw wilt laden.
Use this link if you entered this page via a searchmachine and you wish to load this site "www.kaagtijgers.nl" with navigation menu.